واقعا" هر جوری فکر می کنم ، می بینم شدنی نسیت . واقعا تصورش هم برای من و شاید ۹۰ درصد مردم کره زمین سخت و وحشتناکه . تصورش اینجوری میشه که بری تو یه غار تاریک و تو در تو ، تنهای تنها . یا اینکه وسط کوهستان بمونی تنهای تنهای .دنیای مجازی رو میگم . الان یکدفعه دیدم ساعت از ۱ هم گذشته و من هنوز نخوابیدم و دو سه ساعته درگیر فضای مجازیم و اصلا گذشت زمان رو متوجه نشدم و بعد به این فکر کردم اگر واقعا فضای مجازی نبود چیکار می کردیم . واقعا دیگه تصور دنیا بدون فضای مجازی ممکن نیست . و نکته جالب اینکه جهان واقعی بدون فضای مجازی تعطیل میشه . برای همین به نظر من بهتره این نامگذاری رو تغییر بدیم و از این به بعد به فضای مجازی بگیم فضای حیاتی . چون فضای واقعی به تنهایی دیگه هیچ معنی نداره .میدونید همین فضای حیاتی اونقدر قدرت داشته که تونسته فضای واقعی را یه جورای تعطیل کنه . میگید نه ، باشه ولی یک ماه صبر کنید و نوروز ۱۴۰۲ رو با نوروز ۱۳۶۰ مقایسه کنید . ببیند چقدر دید و بازدید های نوروز تو فضای واقعی کم شده ، اما تا دلتون بخواد تو فضای مجازی دید و بازدید و پیام تبریک هست . باور کنید این وضعیت روز به روز بدتر میشه و حداکثر شاید در آغاز ۱۵۰۰ پیش بینی فیلم های تخیلی در مورد هوش مصنوعی و از این حرف ها تحقق پیدا می کنه . یعنی آخرین جنگ تاریخ بشر جنگ بین ربات ها هوشمند و انسان های واقعی _ که تعداد خیلی کمی هستند_خواهد بود .اینها رو گفتم و ناخواسته به اینجا رسیدم . اول فقط می خواستم نگرانیم در مورد نبود فضای مجازی را در فضای مجازی با دوستان مجازی در میان بگذارم . اما به اینجا رسیدم که بگویم به نظر من عاقبت این فضای مجازی چیز خوبی نخواهد بود . داخل پرانتز این را هم بگویم که انسان ناخودگاه آرزوی جوا
برچسب:
نویسنده: آوا میرزاپور
تاريخ: چهارشنبه
10 اسفند
1401 ساعت: 14:33